Gdy dziecko nie chce kontaktu z jednym rodzicem

Kontakty z dzieckiem nie są tym samym co władza rodzicielska. Punktem odniesienia są art. 113 i następne KRO oraz dobro dziecka rozumiane praktycznie: rytm tygodnia, szkoła, odległość i realna wykonalność. Najpierw trzeba ustalić, czego sąd może w ogóle dotknąć w danym postępowaniu.

Harmonogram ma być wykonalny

Kontakty powinny być opisane tak, żeby dało się je wykonać. Najważniejsze jest pokazanie: harmonogram zgodny z dobrem dziecka i realnymi możliwościami rodziców. Bez tego sprawa łatwo zamienia się w opis konfliktu, a nie w stanowisko procesowe.

Odbiory, święta i wakacje

Żądanie powinno być praktyczne. Trzeba określić dni, godziny, odbiory, odwożenie, święta, wakacje i kontakty zdalne. Dobrze jest od razu sprawdzić, czy proponowane rozstrzygnięcie będzie wykonalne po wydaniu orzeczenia.

Dowody nie muszą być liczne, ale muszą odpowiadać na konkretne pytania. W praktyce znaczenie mają zwłaszcza: dotychczasowy rytm spotkań, wiadomości, odległości, szkołę, zajęcia i reakcje dziecka.

Dowody dotyczące dziecka

Ciężar wykazania faktów spoczywa zasadniczo na tej stronie, która wywodzi z nich skutki prawne. Każde ważne twierdzenie powinno więc mieć przypisany dokument, świadka albo inne źródło informacji.

Przed złożeniem pisma warto usunąć argumenty, które są zrozumiałe emocjonalnie, ale nie prowadzą do konkretnego rozstrzygnięcia. To zwykle poprawia czytelność stanowiska.

Główny błąd polega na tym, że zbyt ogólny zapis generuje kolejne spory. Taki błąd osłabia nawet słuszne stanowisko, bo utrudnia sądowi oddzielenie faktów od komentarza.

Ten krótki tekst ma charakter informacyjny. Więcej o podobnych sprawach można znaleźć w części dotyczącej kontaktów z dzieckiem.


Dalej w temacie: zobacz uporządkowany przewodnik Kontakty z dzieckiem po rozstaniu. Szerszy kontekst kancelarii znajduje się w materiałach o kontaktach z dzieckiem. To nie jest porada prawna dla konkretnej sprawy.