Najpierw trzeba nazwać problem prawny. Kontakty powinny być opisane tak, żeby dało się je wykonać. Dopiero później warto dobierać dokumenty, świadków i sposób argumentacji.
Harmonogram ma być wykonalny
Kontakty z dzieckiem nie są tym samym co władza rodzicielska. Punktem odniesienia są art. 113 i następne KRO oraz dobro dziecka rozumiane praktycznie: rytm tygodnia, szkoła, odległość i realna wykonalność.
Odbiory, święta i wakacje
Do wykazania pozostają przede wszystkim: harmonogram zgodny z dobrem dziecka i realnymi możliwościami rodziców. Jeżeli sprawa ma kilka wątków, każdy z nich powinien mieć własne twierdzenie i własny dowód.
Trzeba określić dni, godziny, odbiory, odwożenie, święta, wakacje i kontakty zdalne. To ważne, bo sąd rozstrzyga w granicach żądań i materiału przedstawionego przez strony.
Dowody dotyczące dziecka
Najczęściej trzeba uporządkować: dotychczasowy rytm spotkań, wiadomości, odległości, szkołę, zajęcia i reakcje dziecka. Nie chodzi o objętość akt, tylko o to, czy dokument albo świadek odpowiada na istotne pytanie.
Jeżeli sprawa wymaga szybkiej reakcji, trzeba rozważyć zabezpieczenie. Wniosek powinien pokazywać nie tylko końcowe żądanie, ale też powód, dla którego nie można czekać na wyrok.
Przy świadkach liczy się nie liczba osób, lecz zakres ich wiedzy. Świadek powinien mówić o faktach, które widział albo słyszał bezpośrednio.
Trzeba uważać, ponieważ zbyt ogólny zapis generuje kolejne spory. W podobnych sprawach pomocne mogą być materiały dotyczące kontaktów z dzieckiem.
Dalej w temacie: zobacz uporządkowany przewodnik Kontakty z dzieckiem po rozstaniu. Szerszy kontekst kancelarii znajduje się w materiałach o kontaktach z dzieckiem. To nie jest porada prawna dla konkretnej sprawy.
